Naaladiyaar story 18 பக்தி

18 பக்தி

STORY BY Engineerr/Lawyer.A.SRI VIJAYAN

BASED ON THE TAMIL MORAL POETRY "NAALADIYAAR"

THANKS TO Prof.J.SRI CHANDRAN FOR HIS EXPLANATION TO THE POEM

18 பக்தி

சிரேணிகன் என்கிற குரு ஒருவர் இருந்தார், அவருக்கு பல பணக்கார சிஷ்யர்களும், பக்தர்களும் இருந்தனர். அவர்கள் இல்லங்களில் ஆடம்பரமான பூஜைகளை நடத்தி வைப்பார். எப்பொழுதும் பிஸியான சாஸ்திரியாகவே இருந்தார்.

அன்று தீபாவளிக்கு மறுநாள், லக்ஷ்மி பூஜையை பல பக்தர்கள் வீட்டில் அடுத்தடுத்து செய்வதாக ஏற்பாடு. ஒரு ஏழை பக்தன், தனது வீட்டிலும் பூஜை செய்ய வருமாறு அன்புடன் அழைத்தான்.

குருவோ, “ஏழைக்கு எதற்கப்பா ஆடம்பரமான லக்ஷ்மி பூஜை, நன்றாக நீராடி விட்டு ஓம், ஓம் என்றோ, நமோ நமோ என்றோ சொல்லிக் கொண்டே லக்ஷ்மி பெயரையும் சொல்ல வேண்டியதுதானே” என்றார்.

அவர் இளக்காரமாக சொல்கிறார் என்பது புரியாமல், அந்த ஏழையும் வீட்டிற்கு சென்று குளித்துவிட்டு லக்ஷ்மி நமோ என்று சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார் நம்பிக்கையுடன்.

அன்று மாலை, ஒரு பிச்சைக்காரக் கிழவி அந்த ஏழை வீட்டிற்கு வந்து பிச்சை கேட்டாள். ஏழை வீட்டில், ஒரேயொரு சீப்பு வாழைப்பழம் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை; அந்த வாழைப் பழத்தினை கொடுத்தார். அந்தக் கிழவி, லக்ஷ்மி தேவியாக உருமாறி பல வரங்களை ஏழைக்கு அருளினாள், ஏழை செல்வந்தரானார். தனக்கு வழி காட்டிய!? குருவிற்கு காணிக்கை கொடுக்க சென்றார்.

அப்பொழுதுதான் குருவிற்கு புரிந்தது, “ஆடம்பரத்தில் இல்லை பக்தி, எளிமையிலும், நோக்கத்திலும், தூய்மையிலும்தான் தெய்வம் வாழ்கிறது” என்பது.

இல்லா இடத்தும் இயைந்த அளவினால்
உள்ளஇடம் போல் பெரிதுவந்து - மெல்லக்
கொடையொடு பட்ட குணனுடைய மாந்தர்க்கு
அடையாவாம் ஆண்டைக் கதவு                     நாலடியார்  91

பொருள்: பொருள் இல்லாதபோதும் தம்மால் இயன்ற அளவு பொருள் உள்ளதுபோல் மகிழ்ந்து இயல்பாகக் கொடுக்கும் குணமுள்ள மக்களுக்கு மறுமை உலகக் கதவுகள் எப்போதும் திறந்தே இருக்கும்

அறிமின் அறநெறி; அஞ்சுமின் கூற்றம்;
பொறுமின் பிறர்கடுஞ்சொல்; போற்றுமின் வஞ்சம்;
வெறுமின் வினைதீயார் கேண்மை; எஞ்ஞான்றும்
பெறுமின் பெரியார்வாய்ச் சொல்                    நாலடியார் 172

பொருள்: அறத்தின் நெறியை அறியுங்கள்! எமனுக்கு அஞ்சுங்கள்! அறியார் கூறும் கடுஞ் சொல்லைப் பொறுத்துக் கொள்ளுங்கள்! வஞ்சனைக் குணம் உங்களிடம் வராதபடி பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்! தீயோர் நட்பை வெறுத்து ஒதுக்குங்கள்! எப்போதும் பொ¢யோர் அறவுரைகளைக் கேளுங்கள்

NALADIAR BASED STORY 16 வாழ்க்கையில் இதுவெல்லாம் சகஜம்

16 வாழ்க்கையில் இதுவெல்லாம் சகஜம்

STORY BY Engr/Lawr.A.SRI VIJAYAN

BASED ON THE TAMIL MORAL POETRY "NAALADIYAAR"

EXPLANATION TO THE POEM Prof.J.SRI CHANDRAN

அது ஒரு திருமண வைபவம். திருமணம் ஒருபுறம் நடந்து கொண்டிருந்தது, விழாவிற்கு வந்தவர்கள் கூட்டமாய் கூடி உட்கார்ந்து அரட்டை அடித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

அதில் ஒரு குழாமில், நடு நாயகமாக அண்ணாசாமியப்பன்  என்பவர் அமர்ந்திருந்தார்; மற்றவர்களும் அவர் சொல்வதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர். கேட்பதற்கு ஆட்கள் இருந்ததால் அண்ணாசாமியப்பனும் தான் எல்லாம் தெரிந்தவர் போல பெருமை சாற்றிக் கொண்டிருந்தார்.

நீதிபதி ஒருவரை தனக்கு நன்றாகத் தெரியும் என்றும், அவர் முன்னாளில் சாதாரண வக்கீலாக இருந்த பொழுது, வழக்குகள் கிடைக்காமல் இருந்ததாகவும், இவர்தான் அவருக்கு உதவிகள் செய்ததாகவும் கூறிக்கொண்டார்.

அப்பொழுது, அதை உண்மையென்று நம்பிய ஒருவர், தனக்கு முதியோர் உதவி பணம் அரசாங்கத்திடமிருந்து வரவில்லை, வட்டாட்சி அலுவலகத்தில் மனு செய்து செய்துள்ளதாகவும், அங்கே யாரையாவது தெரியுமா என்று வினவினார். தனக்கு வட்டாட்சியரை நன்றாகத் தெரியும் என்றார்; உடனே வேறொருவர் தான் பட்டாவிற்கு மனு செய்துள்ளதாகச் சொன்னார்.

இவ்வாறாக ஆளாளுக்கு ஏதோதோ கூற, நம்மவரும் நிறைய வாக்குறுதிகளை கொடுத்துக் கொண்டே வந்தார். ஒருவர் மட்டும் எதுவும் கேட்கவில்லை, அமைதியாகவே இருந்தார். உங்களுக்கு ஏதாவது உதவி வேண்டுமா என்றார் அண்ணாசாமியப்பன்.

“ஆமாம், ஆனால் தனிமையில்தான் சொல்லவேண்டும்” என்றார்; “சரி, வாருங்கள்” என்று தனியாக அழைத்துச் சென்று நமது ஜம்பப் பேர்வழி, “இப்பொழுது சொல்லுங்கள்” என்றார்.

அந்த புதிய மனிதர், “நான்தான் இந்த ஊருக்கு தாசில்தார், அதாவது வட்டாட்சியர்” என்றார்.

அண்ணாசாமியப்பனுக்கோ, ஒருவேளை இவரும் தன்னைப் போலவே ஒரு பொய்ப் பேர்வழியாக இருப்பாரோ என்று சந்தேகம்; அப்படியென்றால் முன்னரே கூறியிருக்கலாமே என்று கேட்டார்.

அந்த நபர், “அவைக்கு நடுவில் சொன்னால், உங்களுக்கு மான நட்டம் உருவாகும், எனக்கு அது நோக்கமல்ல; இனிமேலும் இது போன்ற புரட்டுகளில் ஈடுபடாதீர்கள்” என்று அறிவுறுத்தி எச்சரித்தார்.

அப்பொழுது அவரின் பெருந்தன்மை புரிந்தது.

புல்லா எழுத்தின் பொருளில் வறுங்கோட்டி
கல்லா ஒருவன் உரைப்பவும் கண்ணோடி
நல்லார் வருந்தியும் கேட்பரே, மற்றவன்
பல்லாருள் நாணல் பரிந்து                         நாலடியார்  155

பொருள்: கல்வியறிவு இல்லாத பயனற்ற வீணர் அவையில் நூல்களைக் கல்லாத ஒருவன் பொருத்தமில்லாமல் உரைப்பனவற்றையும் (அறிவுடையோர்) அவனது குற்றங்களைச் சுட்டிக் காட்டினால், அவன் பல்லோரிடை அவமானப்பட நேரிடும் என்பதற்காக இரங்கி, மனம் வருந்தினாலும் அமைதியாகக் கேட்டுக் கொண்டிருப்பர்

NALADIYAR BASED STORY 17 எது சிறந்த அரசு?

எது சிறந்த அரசு?

STORY BY Engineerr/Lawyer.A.SRI VIJAYAN

BASED ON THE TAMIL MORAL POETRY "NAALADIYAAR"

THANKS TO Prof.J.SRI CHANDRAN FOR HIS EXPLANATION TO THE POEM

நம் இந்திய நாட்டின் இரு அண்டை மாநிலங்களில் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்ட முதல்வர்கள் ஆண்டு வந்தனர். ஒரு மாநிலம் நல்ல வளமாய் இருந்தது. செழிப்பான விவசாயம், விளைச்சல், தொழிற்சாலை, வளமான வர்த்தகம், அறிவார்ந்த மக்கள் என்று அமோகமாய் இருந்தது.

மற்றொரு மாநிலத்தில் நல்ல அளவான மழை பெய்தது. ஆனாலும், நல்ல விளைச்சல் இல்லை. கலையில்லா முகத்துடன் மக்கள் ஏழ்மையில் இருந்தனர். முதலமைச்சருக்கு வருத்தம், இருண்ட சூழ்நிலையிலிருந்து மாநிலத்தையும், மக்களையும் காப்பாற்ற முடியவில்லையே என்கிற ஏக்கம். மாநிலத்தின் முதலமைச்சரும் இலவசத் திட்டங்கள் நிறைய அறிவித்தார். மக்களும் அந்த இலவசங்களை பெற்றனர்.

இந்தச் சூழ்நிலையில் ஒருநாள், மாநில முதல்வர்களின் மாநாடு தலைநகர் தில்லியில் நடந்தது. இரு மாநில முதல்வர்களும் அங்கே சந்தித்துக் கொண்டனர்.

இரண்டாம் மாநிலத்தின் முதல்வர் தன்னைப் பற்றி பெருமையாய் சொல்லிக் கொண்டார். தான் இந்தியாவிலேயே சிறந்த முதல்வர் என்றும்; தன் மக்களுக்கு பல நல்ல இலவசத் திட்டங்களை அறிவித்து சிறப்பானதாக தன் அரசினை நடத்துவதாகவும் பெருமை பேசினார்.

முதலாமவர், “நீங்கள் சொல்வது சரிதான், எங்களுக்கு அது மாதிரி ஒரு வாய்ப்பே கிடைக்க வில்லை. அது மாதிரி யாசகம் பெறுவதற்கு எங்கள் மாநிலத்தில் யாருமே இல்லை” என்றார் அமைதியாக.

சுரீர் என்றது அடுத்தவருக்கு;  உழைத்து முன்னேறுவதற்கு வாய்ப்பை  ஏற்படுத்தித் தராமல் மக்களை சோம்பேறியாக்கியது தனது தவறு என்பதை உணர்ந்தார்.

உண்மையில் சிறந்த அரசு என்பது ஏழைகள் இல்லாமல் ஆக்குவதுதானே தவிர ஏழைகளுக்கு இலவசம் அளிப்பதில் அல்ல.

பெரியார் பெருமை சிறுதகைமை ஒன்றிற்கு
உரியார் உரிமை அடக்கம் - தெரியுங்கால்
செல்வம் உடையாரும் செல்வரே தற்சேர்ந்தார்
அல்லல் களைப எனின்.                 நாலடியார்  170

பொருள்: பெரியோர்க்குப் பெருமை தருவது, எளிமையையுணர்த்தும் செருக்கிலாப் பணிவுடைமையாகும். ஆராய்ந்து பார்க்கும்போது தம்மைச் சார்ந்தவரின் வறுமைத் துன்பத்தைப் போக்குவாராயின் செல்வம் உடையவரும்; செல்வரே ஆவர். (பெரியோர் பணிவுடைமையும், அடக்கமுடைமையும், ஈகைத் தன்மையும் உடையவராவர் என்பதும், ஆதலின் அவரைப் பிழைத்தல் தகாது என்பதும் கருத்தாகும்). 

கற்றனவும் கண்ணகன்ற சாயலும் இற்பிறப்பும்

பக்கத்தார் பாராட்டப் பாடெய்தும்; தானுரைப்பின்

மைத்துனர் பல்கி மருந்தின் தணியாத

பித்தனென் றெள்ளப் படும்.                   நாலடியார்  340

பொருள்: ஒருவன் கற்ற கல்வியையும், அவனது மேன்மையையும், நற்குடிப் பிறப்பையும் அயலார் பாராட்டிக் கூறினால் பெருமையாம். இவ்வாறின்றித் தன்னைத் தானே புகழ்ந்து கூறிக் கொள்வானாயின், அவனுக்கு மைத்துனர் (கேலி பேசுவோர்) பலராவர். மேலும் அவன் மருந்தாலும் தணியாத பித்தன் என்றும் இகழப்படுவான். (தற்புகழ்ச்சியும் பேதைமைத்தே என்பது கருத்து)

NALADIYAR BASED STORY 15 சொர்க்கத்திலும் தண்டனை

Hi,

This is Sri.Vishal.

I hope you may enjoy the story.

The story is based on the moral advocated by Quatrains composed by Jain Saints.

In an effort to generalise the morals in a simple way, these stories are published at the rate of one per week.

Please read and appreciate us to encourage my effort.

Thank you.

Sri.Vishal

சொர்க்கத்திலும் தண்டனை

STORY BY Engr/Lawr.A.SRI VIJAYAN

BASED ON THE TAMIL MORAL POETRY "NAALADIYAAR"

THANKS TO Prof.J.SRI CHANDRAN FOR HIS EXPLANATION TO THE POEM

வசந்த சேனன் என்கிற செல்வந்தர் ஒருவர் வளமுடன் வாழ்ந்து வந்தார்.  நிறைய அறங்கள் செய்தார். சில கோவில்களை கட்டுவித்தார், பல கோவில்களுக்கு பூஜைகள் நடக்க அறக்கட்டளைகள் ஏற்படுத்தினார். இது தவிர, தன்னை வந்து இரப்பார்க்கு இல்லையென்று கூறாமல் உதவி செய்து வந்தார்.

அவர் இருந்த ஊரில் ஏரிகளும், குளங்களும், ஆறும் இருந்தன. அதனால் பலதரப் பட்ட பறவைகளும் அந்த ஊருக்கு கோடைக்காலத்தில் வந்து சென்றன.

அதில் சில, பல அதிசயமான பறவைகளை வசந்த சேனன் பிடித்து தனது கூண்டில் வளர்த்து வந்தார். அவற்றுக்கு வேளை தவறாமல் தரமான தீனியை தர மறக்க மாட்டார். அவற்றின் மீது மிகுந்த ஆசை வைத்திருந்தார். தினமும் மாலை நேரத்தில் அவற்றுடன் பேசுவார். அவை போடும் ஒலியை ரசித்துக் கேட்பார்.

இவ்வாறு இருக்கையில், ஒரு நாள் இறந்து சொர்க்கத்திற்கு போனார். அங்கே அவருக்கு எல்லா போகமும் கிடைத்தது. ஆனாலும் அவரை ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு மணி நேரம் சிறையில் அடைத்து வைத்தனர். அவருக்கு ஒரே குழப்பம்; எதற்காக தன்னை சிறையில் அடைக்கின்றனர் என்று புரிய வில்லை.

அங்கே இருந்த ஒரு அதிகாரியை காரணம் வினவினார். அவரும், “நீ பல தருமங்கள் செய்ததனால் இங்கே சொர்க்கத்திற்கு வந்துள்ளாய்; இருப்பினும் நீ பல பறவைகளை கூண்டிற்குள் அடைத்து, அவற்றின் சுதந்திரத்தை பறித்ததனால் இவ்வாறு சிறையில் அடைக்கப் படுகிறாய்” என்றார்.

தான் என்ன தவறு செய்தோம் என்று வசந்த சேனனுக்கு அப்பொழுது புரிந்தது.

இரும்பார்க்குங் காலராய் ஏதிலார்க்கு ஆளாய்க்
கரும்பார் கழனியுள் சேர்வர் - சுரும்பார்க்கும்
காட்டுளாய் வாழுஞ் சிவலும் குறும்பூழும்
கூட்டுளாய்க் கொண்டுவைப் பார்.  நாலடியார் – 122

பொருள்: வண்டுகள் ஒலிக்கும் காட்டில் வாழும் கவுதாரியையும், காடையையும் பிடித்துக் கூட்டில் அடைத்து வைப்பவர்கள், மறு பிறவியில் பகைவர்களிடம் அடிமைகளாகி, காலில் விலங்குகள் பூட்டப்பட்டு, வலிய பார் நிலங்களிலோ கழனிகளிலோ வேலை வாங்கப்படுவார்கள்

NALADIYAR BASED STORY 14. எப்படி முடிந்தது

Hi,

This is Sri.Vishal.

I hope you may enjoy the story.

The story is based on the moral advocated by Quatrains composed by Jain Saints.

In an effort to generalise the morals in a simple way, these stories are published at the rate of one per week.

Please read and appreciate us to encourage my effort.

Thank you.

Sri.Vishal

எப்படி முடிந்தது

STORY BY Engr/Lawr.A.SRI VIJAYAN

BASED ON THE TAMIL MORAL POETRY "NAALADIYAAR"

THANKS TO Prof.J.SRI CHANDRAN FOR HIS EXPLANATION TO THE POEM

ஒரு பேருந்தில் சிலர் ஊர் ஊராக் சுற்றுலா சென்று கொண்டிருந்தனர். அவர்களில் சிலர் வணிகர்கள், சிலர் அலுவலர்கள், சில மாணவர்கள், ஒருவர் சாஸ்திரி என்று பலரும் இருந்தனர்.

ஒரு குக்கிராமத்தின் வழியாக பேருந்து சென்று கொண்டிருக்கும் பொழுது, திடீரென்று பேருந்தில் கோளாறு ஏற்பட்டு நின்று விட்டது. சுற்றுலா நிர்வாகி பயணிகளை கீழே இறக்கிவிட்டு, பழுதினை நீக்க ஏற்பாடு செய்ய ஆரம்பித்தார்.

அந்தக் கிராமத்தில், அந்தச் சமயத்தில் ஒரு திருவிழா நடந்து கொண்டிருந்தது. கிராம மக்கள் வழி முறைகளை சரியாக பின்பற்றாமல் வழிபடுவதை பயணிகளில் ஒருவராக வந்த ஸாஸ்திரி கவனித்தார்.

எனவே, அந்த மக்களை அழைத்து, தான் ஒரு ஸாஸ்திரி என்று அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டு, எவ்வாறு கடவுளை வழிபட வேண்டும் என்கிற முறையை கற்றுக் கொடுத்தார். இந்த வழிமுறைகளை மாற்றிவிடாதீர்கள், தவறினால் கடவுளின் கோபத்திற்கு ஆளாக நேரிடும் என்றும் அறிவுறை கூறினார்.

சிறிது நேரத்தில், பேருந்து பழுது நீக்கப்பட்டு புறப்பட்டது. அனைத்து பயணிகளும் பேருந்தில் அமர்ந்தனர். ஸாஸ்திரியும் சக பயணிகளுடன் அந்த கிராம வாசிகளின் அறியாமை பற்றியும், தனது அறிவுடைமை பற்றியும் ஜம்பம் அடித்துக் கொண்டு வந்தார்.

சற்று நேரத்தில், பேருந்தின் வெளியே ஏதோ ஆரவாரம் கேட்டது. அந்த கிராம மக்கள் பேருந்தை நோக்கி பறந்து வந்து கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் சாஸ்திரியை நோக்கி வந்தனர்.

சாஸ்திரிக்கு சற்று கிலி பிடித்தது. வந்தவர்கள் அவரை வணங்கி, அவர் சொல்லிக் கொடுத்த வழிமுறையில் வரிசை மறந்து விட்டது என்றும், எதற்குப் பின் எதை செய்ய வேண்டும் என்று தெரியவில்லை என்றும், எனவே தயவு செய்து திரும்பவும் சொல்லித்தருமாறு கேட்டனர்.

சாஸ்திரியும், “அது சரி, இப்பொழுது எவ்வாறு பறந்து வந்தீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

அவர்களும், தங்களுக்கு தெரிந்த வகையில், சாஸ்திரியை எப்படியாவது பிடிக்க வேண்டும் என்று தங்கள் கடவுளைக் கும்பிட்டு வந்ததாக கூறினர் அப்பாவியாக.

உடனே சாஸ்திரி, “உங்களுக்கு தெரிந்த வகையிலேயே வணங்குங்கள், அதை விட எந்த வழியும் சிறந்ததில்லை” என்றார்.

பக்தி என்பது எண்ணத்தில் உள்ளதே தவிர வழிமுறையிலும், ஆடம்பரத்திலும் இல்லை.

ஆவே றுருவின வாயினும் ஆபயந்த

பால்வே றுருவின அல்லவாம்; - பால்போல்

ஒருதன்மைத் தாகும் அறநெறி; ஆபோல்

உருவு பலகொளல் ஈங்கு.              நாலடியார் – 118

பொருள்:   பசுக்கள் பல்வேறு நிறத்தனவாயினும் அவை தரும் பால் வெவ்வேறு நிறமுடையதன்று; ஒரே நிறம் உடையதுதான். பாலைப் போல், அறப்பயனும் ஒரே தன்மை உடையதாகும். அவ்வறத்தை ஆற்றும் முறைகள், பசுக்களின் நிறங்களைப் போலப் பலவாகும்

NALADIYAR BASED MORAL STORY-13 யோசித்துப் பேசு

Hi,

This is Sri.Vishal.

I hope you may enjoy the story.

The story is based on the moral advocated by Quatrains composed by Jain Saints.

In an effort to generalise the morals in a simple way, these stories are published at the rate of one per week.

Please read and appreciate us to encourage my effort.

Thank you.

Sri.Vishal

யோசித்துப் பேசு

STORY BY Engr/Lawr.A.SRI VIJAYAN

BASED ON THE TAMIL MORAL POETRY "NAALADIYAAR"

THANKS TO Prof.J.SRI CHANDRAN FOR HIS EXPLANATION TO THE POEM

ஒரு வகுப்பில் குப்பன் என்ற ஒரு மாணவன் பயின்று வந்தான். நல்ல குணங்கள் நிறையவே அவனிடம் இருந்தன. அனைத்துப் பாடங்களிலும் முதல் மதிப்பெண் பெறுவான். பெற்றோருக்கும், ஆசிரியர்களுக்கும், பெரியவர்களுக்கும் மரியாதை கொடுப்பதிலும் அவனுக்கு நிகர் அவன்தான்.

          இதனால் வகுப்பில் அவனுக்கு ந்ல்ல பெயர், அனைத்து ஆசிரியர்களும் அவனை பாராட்டுவர். சக மாணவர்களுக்கு உதவி செய்வதிலும் அவன் சலிப்பதில்லை, அதனால் அவனுக்கு நண்பர்களும் அதிகம்.

          அதே வகுப்பில் சுப்பன் என்ற ஒரு மாணவனும் இருந்தான். அவனும் நன்றாக படிக்கக் கூடியவன்தான், ஆனாலும் முதல் மதிப்பெண் எடுக்க முடியவில்லை. அதனால் குப்பன் மீது அவனுக்கு பொறாமை. மேலும், அவனுக்கு நண்பர்கள் அதிகமாக இருப்பதும் எரிச்சலைத் தந்தது.

அதனால், எப்படியாவது குப்பனின் நற்பெயரைக் கெடுக்க வேண்டும் என்று எண்ணம் கொண்டான். தகுந்த சமயத்தை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். குப்பனோ, எந்தத் தவறும் செய்வதாய் இல்லை. எனவே, பொய் ஏதாவது சொல்லியாவது குப்பனை ஏதாவது இக்கட்டில் மாட்டி வைத்து விடவேண்டும் என்று தீர்மானித்தான்.

குப்பனின் நடத்தையை கெடுக்கும் வகையில் ஒரு பொய்யை உருவாக்கினான். அதை ஆசிரியரிடம் புகாராக சொல்ல தீர்மானித்து, அவரை தனியாக சந்தித்தான்.

அந்த ஆசிரியர் நல்லவர். சாதாரணமாக சுப்பன் தனியாக வரமாட்டான்! பாடத்தில் ஏதேனும் ஐயம் இருந்தாலும் வகுப்பிலேயே கேட்டு விடுவானே! ஏன் இந்த மாற்றம் என்று யோசித்தார்.

“சொல்லு, சுப்பா! நீ கொண்டு வந்திருக்கும் விஷயம் நீ நேரிடையாக ஈடுபட்ட ஒன்றா?” என்றார்.

“இல்லை” என்றான் சுப்பன்.

“சரி, உனக்கு நன்றாகத் தெரிந்த ஒன்றா? உண்மையானதா? என்றார். “அப்படி சொல்ல முடியாது, கேள்விப் பட்டது” என்றான் சுப்பன்.

“சரி, அந்த செய்தி, எனக்கு குறைந்தபட்சம் மகிழ்ச்சியாவது தருமா?” இல்லை, செய்தியைக் கேட்டால், கோபத்தில் கத்துவீர்கள் என்றான்.

“அப்படியா, சுப்பா. நன்று, போய் வா” என்றார். “ ஐயா, நான் சொல்ல வந்த செய்தி .....”

“சொல்ல வேண்டாம். உனக்கு நேரடியாக தெரியாத, உண்மையா என்று தெரியாத, எனக்கு கோபத்தை வரவழைக்கும் செய்தி வாய்மையாக இருக்காது, நல்லதாகவும் இருக்காது”

“அதை ஏன் நீ சொல்ல வேண்டும், நான் ஏன் கேட்க வேண்டும்” எனறார்.

பெறுவதொன் றின்றியும் பெற்றானே போலக்
கறுவுகொண் டேலாதார் மாட்டும் - கறுவினால்
கோத்தின்னா கூறி உரைக்கால் பேதைக்கு
நாத்தின்னும் நல்ல தினத்து              நாலடியார்-335

பொருள்: தன்னை எதிர்க்காதவரிடம் பகை கொண்டு சினத்தினால் துன்பம் தரும் சொற்களை அடுக்கடுக்காகக் கூறாவிடின் பேதையின் நாக்கை நல்ல தினவானது தின்றுவிடும்

ஒரு பயனுமின்றிப் பிறரைப் பழித்தல் பேதையர் தொழில் என்பது கருத்து